تبلیغات
روانپزشکی روانشناسی
 

استرس های شغلی و نارضایتی از کار و ارتباط آن با فاکتورهای فردی و حوادث

نوشته شده توسط :نیلوفر باوفا
یکشنبه 17 مرداد 1389-10:59 ب.ظ

 

            

* دانشگاه علوم پزشكی شهید صدوقی یزد، دانشكده بهداشت، گروه بهداشت حرفه ای

مقدمه: استرس شغلی و نارضایتی از کار تاثیر مستقیم بر میزان وقوع حوادث کاری و رفتارهای ناایمن افراد دارد. امروزه محققان در صدد یافتن ارتباط بین استرس شغلی و سلامتی روانی، استرس شغلی و رضایت از شغل و هم چنین استرس شغلی و وقوع حوادث می باشند. هدف از مطالعه حاضر، بررسی عوامل ایجاد کننده استرس و سنجش شدت آنها و هم چنین سنجش میزان رضایت از کار در بین کارگران یکی از صنایع بزرگ و ارتباط آن با بروز حوادث کاری و فاکتورهای فردی می باشد.
مواد و روش تحقیق: این مطالعه از نوع مقطعی بوده که به صورت مورد- شاهدی انجام گرفته است. جمعیت مورد مطالعه را ??? نفر از کارگران یکی از صنایع تشکیل می دادند. هر کدام از افراد جامعه مورد پژوهش 4 پرسشنامه مرتبط با مشخصات دموگرافیک، تعیین منابع استرس زا، واکنش در برابر استرس شغلی و رضایت شغلی را تکمیل کردند. برای تحلیل نتایج آزمون های آنالیز واریانس و خی زوجی استفاده گردید.
یافته ها: میانگین امتیازات منابع استرس زا و واکنش در برابر استرس در افراد جوان بیش تر از افراد مسن بود اما در میزان رضایت شغلی گروه های مختلف سنی، اختلاف معنی داری مشاهده نشد. بین رضایت شغلی دو گروه مورد و شاهد اختلاف معنی داری دیده نشد. هم چنین مشخص شد که افراد مجرد استرس بیش تری در مقایسه با افراد متاهل داشتند و اثر ورزش بر استرس مفید و مثبت ارزیابی شد.
نتیجه گیری: بین استرس و رضایت شغلی همبستگی وجود داشته و نبود رضایت شغلی می تواند سبب افزایش میزان استرس شود. هم چنین وجود ارتباط بین استرش و رضایت شغلی با حوادث کاری و فاکتورهای فردی مشاهده شد.





نظرات() 

افسردگی ، درد را تشدید می کند

نوشته شده توسط :نیلوفر باوفا
یکشنبه 17 مرداد 1389-10:55 ب.ظ

افسردگی ، درد را تشدید می کند


محققان می گویند; افسردگی و درد معمولا با هم همراه هستند اما پیش از این، نحوه مکانیسم این ارتباط شناخته نشده بود. به گزارش ایسنا، در پژوهش جدیدی که به سرپرستی محققان دانشگاه آکسفورد انجام گرفته، این محققان نشان داده اند که افسردگی در واقع درد را تشدید می کند و یا به طور دقیق تر هر دو فاکتور روی هم تاثیرگذار هستند. دکتر چانتال برنا و دستیاران وی برای بررسی تعامل بین افسردگی و درد از تصاویر مغزی استفاده کرده اند تا دریابند که داوطلبان سالم چگونه نسبت به درد واکنش نشان می دهند. این یافته ها نشان داد که افزایش خلق و خوی افسرده بخشی از مدار عصبی در مغز را که تنظیم کننده احساسات است، دچار اختلال می کند و در نتیجه احساس درک درد شدت پیدا می کند. به عبارت دیگر، وقتی افراد سالم با افکار منفی یا گوش دادن به موسیقی افسرد، غمگین می شوند، مغز آنها درد را به شکل حساس تری پردازش می کند و در نتیجه احساس درد برای آنها ناخوشایندتر می شود. به گزارش دیلی میل، محققان تشریح کردند که قرار گرفتن در وضعیت ذهنی منفی و افت خلقی، توانایی فرد را برای تنظیم احساسات منفی مرتبط با احساس درد کاهش می دهد.





نظرات() 

اضطراب روی دقت ما نسبت به دنیای اطرافمان تاثیرگذار است

نوشته شده توسط :نیلوفر باوفا
یکشنبه 17 مرداد 1389-10:51 ب.ظ

محققان در یک پژوهش جدید دریافته اند که اضطراب داشتن روی توجه ما نسبت به دنیای اطرافمان تاثیر می گذارد.
به گزارش ایسنا، این پژوهش نشان داد: قرار گرفتن در حالت عصبی و مضطرب در یک لحظه، دقت و مراقبت ما را نسبت به اطرافمان تحت تاثیر قرار می دهد.
محققان دانشگاه گرانادا با کشف این واقعیت خاطرنشان کردند که یافته جدید آنها به بهبود درمان اختلالات اضطرابی که در این روزها هم بسیار شایع است، کمک خواهد کرد.
بر اساس این تحقیق، دو نوع اضطراب وجود دارد، نوع اول اضطراب شخصیتی که در واقع ویژگی شخصیتی فرد است و سبب تداوم احساس اضطراب و ناآرامی می شود و نوع دوم اضطراب موضوعی است که در واقع یک واکنش احساسی در پاسخ به یک موقعیت استرس زا یا متناقض است.
محققان در این پژوهش ارزیابی کردند که هر نوع از اضطراب تاثیر متفاوتی روی دقت افراد می تواند داشته باشد.
به گزارش نیچر مدیسین، کشف این تفاوت می تواند به شناسایی روش های درمانی مناسب برای معالجه اختلال اضطراب در بیماران کمک کند.
جزئیات این تحقیق در مجله معروف "علوم روانشناسی" منتشر شده است.





نظرات() 

قرص ریتالینRitalin

نوشته شده توسط :نیلوفر باوفا
یکشنبه 17 مرداد 1389-02:40 ق.ظ

ریتالین با فرمول شیمیایی C14 H19 NO2 در سال 1954 معرفی شد. این دارو در ابتدا «نوآرتیس» نام داشت ولی از 1960 با رواج آن به «ریتالین» تغییر نام داد. کاربرد اصلی این دارو مربوط به درمان کودکان بیش فعال (ADHA) است. این کودکان دچار مشکل عدم تمرکز هستند و نمی‌توانند بیش از چند ثانیه به موضوع مشخصی فکر کنند.تجویز ریتالین توسط پزشک متخصص باعث می‌شود تا 75 درصد این کودکان قدرت فکر کردن مداوم به موضوعی واحد را در حد کودکان عادی داشته باشند. قسمت قابل توجهی از این افراد در سنین نوجوانی و حتی بزرگسالی نیز نباید قرص‌ها را ترک کنند چون با کنار گذاشتن دارو تمرکز فکری خود را نیز از دست می‌دهند.کاربرد دوم ریتالین برای افراد مسنی است که به علت کهولت، قسمت عمده شبانه‌روز را در خواب به سر می‌برند. آنها با خوردن یک قرص در ابتدای روز هوشیاری خود را حفظ می‌کنند. معمولاً به عوارض مصرف قرص در این گروه سنی چندان توجهی نمی‌‌شود مخصوصاً که این افراد در سال‌های آخر عمر خود هستند.غیر از این 2 کاربرد اصلی، پزشکان متخصص اعصاب و روان ریتالین را به صورت محدود برای بیمارانی که دچار خواب‌آلودگی شدید باشند نیز تجویز می‌کنند. ریتالین ازجمله داروهایی است که هنوز مطالعه کافی بر روی آثار و عوارض آن انجام نشده است و به عنوان مثال فرضیاتی در مورد ارتباط آن با درمان پارکینسون وجود دارد.تا زمانی که متیل فنیدات به عنوان دارو مورد استفاده قرار می‌گرفت مشکل خاصی وجود نداشت ولی اندک اندک مردم کاربردهای دیگری هم برای آن پیدا کردند. در آمریکا دانشجویان از «ویتامین R » صحبت می‌کردند که با خوردن آن حافظه قوی‌تر و خواب کمتر می‌شود.به این صورت قرص ریتالین برای تقویت نمرات هم کاربرد پیدا کرد و با گذشت زمان در دیگر کشورها هم رواج پیدا کرد. پیش از آزمون‌های ورود به دانشگاه کشور چین که در سال 2007 برگزار شد پزشکان از مراجعه والدینی گزارش می‌‌دادند که با تظاهر به خوا‌ب‌آلودگی و عدم تمرکز خواستار دریافت قرص‌هایی از ترکیبات متیل فنیدات هستند. ارزش اجتماعی پذیرفته شدن در دانشگاه‌های چین دست کمی از موفقیت در کنکور کشور ما ندارد و عجیب نیست که والدین بخواهند فرزندان خود را با این قرص‌ها تقویت کنند.متیل فنیدات پیش از انقلاب وارد ایران شد و در داروخانه‌ها قرص ضد خواب نام گرفت. از آن زمان تا چند سال قبل قرص ریتالین کاربردی منحصر به کنترل کودکان بیش فعال داشت ولی یکی دو سال است که مصرف این قرص در میان قشر مشغول به تحصیل افزایش یافته و در ایام امتحانات داروخانه‌ها متوجه مراجعه بالای دانشجویان می‌شوند.قرص را باید با نسخه پزشک خریداری کرد ولی خبرهایی از سوء استفاده در این مورد می‌رسد نظیر این که برخی از رزیدنتهایی که دارای شماره نظام پزشکی هستند برای دوستان درحال تحصیل خود نسخه‌ها را مهر می‌کنند. البته وقتی که قرص در بازار سیاه دارو به قیمت پایینی عرضه می‌شود به نظر نمی‌آید کسی به نسخه و مهر احتیاج پیدا کند.در ابتدا با خوردن یک قرص می‌توان ساعاتی را بیدار ماند و یکسره مطالعه کرد اگر چه بعداز پاک شدن اثر قرص باید 12 ساعت خوابید. با مصرف مداوم، بدن به قرص مقاومت پیدا کرده و نیازمند داروی بیشتری می‌شود. مصرف ریتالین در کسانی که به آن وابسته شده‌اند گاهی به 20 عدد در روز هم می‌رسد این افراد دیگر بدون قرص قادر به درس خواندن نخواهند بود.قرص ریتالین برای مصرف گوارشی طراحی شده است و به همین جهت حدود یک ساعت پس از خوردن آثار خود را نشان می‌دهد. روش استنشاقی باعث می‌شود که در مدت زمان کمتری آثار تحریک کننده قرص نمایان شود و فرد بتواند به تحصیل علم و دانش ادامه دهد. گرچه عوارض بعدی آن هم درسال‌های بعد بروز می‌کند و به همان شدت افزایش می‌یابد.دکتر محمد باقر صابری رئیس اداره پیشگیری و درمان سوءمصرف مواد وزارت بهداشت می‌گوید «ریتالین باید فقط با نسخه روانپزشک مصرف شود اگر فردی بدون نظارت نورولوژیست اقدام به خوردن قرص‌ها کند و بدن او واکنش نامناسبی نشان دهد سیستم عصبی فرد به شدت تحریک شده و حالتی از بی‌قراری را ایجاد می‌کند که بعضاً عوارض غیرقابل جبرانی خواهد داشت.»
هم اکنون گزارش های متعددی وجود دارد که برخی از افراد برای بیدار ماندن در شبهای امتحان به جای مصرف قهوه و چای از قرص های ریتالین استفاده می کنند.شواهد متعدد حاکی از آن است که این افراد از این قرص ها استفاده می کنند تا بتوانند چندین ساعت متوالی بیدار بمانند و به شکل غیر معمولی تمرکز خود را در مدت طولانی حفظ کنند.
آثار مصرف ریتالین: از آنجا که ریتالین دارویی است که توسط پزشکان تجویز می شود, مصرف کنندگان تصور می کنند این قرص های بی خطرند و آن ” بد نامی ” مواد مخدر را ندارند. در حالی که عوارض مصرف خودسرانه این قرص ها می تواند در حد مواد دیگر نظیر کوکایین و آمفتامین باشد.شایع ترین عوارض مصرف خود سرانه قرص های ریتالین عبارتند از:- عصبی شدن و بی خوابی- حالت تهوع و استفراغ- احساس سرگیجه و سردرد-تغییرات ضربان قلب و فشار خون(که معمولا به صورت افزایش است ولی در مواردی نیز به شکل کاهش دیده می شود)- خارش و جوش های پوست- دردهای شکمی, کاهش وزن و مشکلات معده- مصرف دایمی و اعتیاد(وابستگی)- بروز حالت های روان پریشی (جنون) و علایم وابستگی به ریتالین- بروز افسردگی پس از قطع مصرفعوارض مصرف مقادیر زیاد ریتالین:- از دست دادن اشتها و سوء تغذیه- لرزش و پرش عضلات- تب,تشنج و سردرد- نامنظم شدن ضربان قلب و تنفس که در مواردی می تواند به شکل خطرناکی ادامه پیدا کند- تکرار حرکات و اعمال بی هدف- بروز حالت های پارانویید(سوء ظن), توهم و هذیان- احساس حرکت و جنبش حشرات در زیر پوست- مرگ(تاکنون در چند مورد سوء مصرف ریتالین منجر به مرگ شده است)







نظرات() 

قرص سیتالوپرام citalopram

نوشته شده توسط :نیلوفر باوفا
یکشنبه 17 مرداد 1389-02:27 ق.ظ

                                  

 

sit TAL o pram) citalopram) (با نام تجاری Celexa )،از دسته دارویی ضد افسردگی های موسوم به SSRIs(مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین) است.سیتالوپرام در درمان افسردگی استفاده می شود.

اشکال دارویی سیتالوپرام

قرص های خوراکی20 میلی گرمی صورتی رنگ و خط دار

قرص های خوراکی 40 میلی گرمی سفید رنگ و خط دار

محلول خوراکی 10mg/5ml

اطلاعات مهمی که باید در مورد سیتالوپرام بدانیم

سیتالوپرام را نباید همراه با داروهای مهارکننده مونوآمینو اکسیداز(MAOI ) از قبیل ترانیل سیپرومین، isocarboxazid و phenelzine مصرف کرد، باید بین مصرف این داروها و سیتالوپرام حداقل 14 روز فاصله باشد.در اوایل مصرف دارو ممکن است افکار خودکشی در فرد مصرف کننده ایجاد شود _به خصوص در افراد جوان تر از 24 سال_ از این رو باید 12 روز پس از مصرف برای کنترل عوارض به پزشک مراجعه کرد.

در صورت بروز موارد زیر به پزشک مراجعه شود: تغییرات خلقی یا رفتاری،اضطراب،حملات پانیک،اختلال خواب،بی قراری،عصبانیت و پرخاشگری،بیش فعالی ذهنی یا حرکتی،بدترشدن افسردگی،افکارخودکشی.

داروهای ضدافسردگی برای جنین مضر بوده(رده C )،از طرفی قطع مصرف آن ها باعث عود مجدد بیماری می شود،لذا توصیه می شود که در صورت حاملگی یا در زمان شیردهی با مشورت پزشک مصرف سیتالوپرام قطع شود.

در شرایطی مثل بیماری های کلیوی،کبدی،صرع،اختلالات دو قطبی، سابقه سوءمصرف مواد یا اقدام به خودکشی نمی توان از سیتالوپرام استفاده کرد.

استفاده از سیتالوپرام (به ویژه در افراد زیر 18 سال )بدون تجویز پزشک ممنوع می باشد.

نحوه مصرف دارو

دارو را باید به دقت و طبق تجویز پزشک مصرف نمود.از مصرف مقادیر بیش از حد یا مصرف بیش از مدت زمان تجویز شده توسط پزشک خودداری شود.

بهتر است دارو در یک زمان مشخص از روز و بر اساس دوز تعیین شده توسط پزشک مصرف شود.

حداقل 4 هفته طول می کشد تا آثار درمانی سیتالوپرام مشخص شود،نباید بدون مشورت با پزشک دارو را قطع کرد،در صورت قطع ناگهانی دارو،بیمار دچار عوارض جانبی ناخوشایند قطع مصرف خواهد شد.

در صورت فراموش کردن یک دوز در اولین فرصت دوز فراموش شده را مصرف کنید ، اگر نزدیک دوز بعدی دارو باشد،بدون توجه به دوز فراموش شده،زمان بندی دارویی را رعایت کنید.

علایم استفاده بیش از حد (Overdose) دارو عبارتند از: تهوع، استفراغ، لرزش، تعریق،افزایش ضربان قلب،گیجی،غش و کما

در صورت بروز هر کدام از موارد بالا باید فوراً به پزشک مراجعه نمود.

الکل را نباید همراه با سیتالوپرام مصرف کرد چون باعث تشدید عوارض آن می شود. هم چنین هنگام مصرف این دارو نباید از داروهای شل کننده عضلانی ،مهارکننده های مونوآمین اکسیداز،داروهای ضد درد،ضد صرع و دیگر داروهای ضد افسردگی و اضطراب استفاده کرد.این داروها ممکن است خواب آلودگی ناشی از سیتالوپرام را افزایش دهند.

یکی از اثرات جانبی سیتالوپرام کندی رفلکس ها و گسیختگی افکار است،بنابراین طی استفاده از این داروها از رانندگی و کارهایی که نیاز به هوشیاری کامل دارند،خودداری شود.

اثرات جانبی سیتالوپرام

در صورت بروز علایم زیر فوراً به پزشک مراجعه کنید:

- علایم حساسیت مثل راش،خارش،مشکلات تنفسی، ورم صورت،زبان و گلو

-تشنج، لرزش،سفتی عضلانی

- مشکل در تطابق و هماهنگی حرکات

- بی قراری،تعریق،ضربان سریع

- عصبانیت ،بی قراری،گیجی،مشکلات تمرکزی

- بی خوابی

- تهوع،ناراحتی معده، کاهش اشتها

- تغییرات وزن

- افزایش ادرار بیش از حد نرمال

- خشکی دهان،خمیازه کشیدن

تداخلات دارویی

سیتالوپرام با داروهای دیگر ضدافسردگی مثل آمی تریپتیلین،فلوکستین،ایمی پرامین ،وارفارین،سایمتدین نباید مصرف شود.

مصرف سیتالوپرام با داروهای ضد درد مثل آسپرین، ایبوپروفن،ناپروکسن و ایندومتاسین باعث کبودی و خونریزی زیرجلدی می شود.





نظرات() 

قرص سرترالین (Sertraline)

نوشته شده توسط :نیلوفر باوفا
یکشنبه 17 مرداد 1389-02:19 ق.ظ

 

راهنمایی های عمومی :

1- قبل از مصرف این دارو با پزشک معالج خود در موارد زیر مشورت نمائید :

· در صورت وجود یا سابقه هر نوع حساسیت به این دارو .

· در صورت بارداری و یا شیردهی

· در صورتیکه بیمار کودک و یا فرد مسن باشد.

· در صورت مصرف سایر داروها.

· در صورت ابتلاء به سایر بیماریها مخصوصا" ابتلا به نارسایی کبدی.


2- جهت مصرف صحیح این دارو به نکات زیر دقت نمائید:

· دارو را طبق نظر پزشک مصرف نموده و از تغییر مقدار آن بپرهیزید.

· دارو را بر حسب نظر پزشک با غذا و یا بدون غذا مصرف نمایید. در صورت بروز عوارض گوارشی دارو را با غذا مصرف نمایید .

· اثرات ضد افسردگی و ضد اضطراب دارو تقریبا" پس از 4 هفته ظاهر شده و ممکن است این زمان برای بروز اثرات ضد وسواس آن طولانی تر گردد.

· در صورت فراموش کردن یک نوبت از مصرف دارو، با پزشک مشورت نمایید زیرا برای برخی از بیماران مصرف دارو در صبح و برای برخی دیگر مصرف در بعد از ظهر توصیه می گردد .

· دارو را در بسته بندی اصلی و در شرایط قید شده بر روی آن نگهداری نمایید .

3- در طول مصرف دارو به نکات زیر دقت نمائید:

· جهت بررسی پیشرفت درمان مرتبا" با پزشک در ارتباط باشید.

· در صورت نیاز به استفاده از داروهای دیگر، حتما" پزشک را مطلع نمایید.

· از مصرف همزمان این دارو با ترکیبات حاوی الکل خودداری نمائید.

· مصرف این دارو ممکن است سبب خواب آلودگی شود، بنابراین در طول مصرف دارو در هنگام رانندگی و یا اعمالی که نیاز به هشیاری دارد، احتیاط نمایید.

· در صورت نیاز به قطع دارو حتما پزشک معالج را در جریان قراردهید زیرا ممکن است کاهش تدریجی دارو مورد نیاز باشد.

مصرف در دوران بارداری وشیر دهی :

مصرف این دارو در دوران بارداری و یا شیردهی تنها زمانی مجاز است که نیاز به آن کاملا محرز شده باشد و فواید حاصله به طور کامل بر زیان احتمالی آن بر روی جنین و یا نوزاد برتری داشته باشد.

هشدارها:

· تا 14 روز پس از و یا در طول مصرف این دارو ، از مصرف این دارو ، از مصرف داروهای مهارکننده MAO خودداری کرده و نیز تا 14 روز پس از و یا در طول مصرف داروهای مهار کننده MAO از مصرف سرترالین خودداری نمائید.

· در صورت مصرف داروهایی نظیر استمیزول ، دیژیتوکسین ، موکلوبماید ، داروهای محرک سروتونین و یا داروهایی با فعالیت سروتونرژیکی مانند ترفنادین ، ضد افسردگی های سه حلقه ای و وارفارین پزشک معالج را در جریان قراردهید .

· ممکن است دارو موجب افزایش حالات افسردگی و یا سرخوشی در برخی از بیماران گردد. احتمال بروز این حالات در بیماران با سابقه تغییر خلق بیشتر است .

· جهت قطع مصرف دارو باید مقدار را به تدریج کاهش داد تا بیمار دچار عوارض قطع مصرف نگردد . این عوارض شامل آشفتگی ، اضطراب ، سردرد ، افزایش تعریق ، بی خوابی ، تهوع ، لرزش و خستگی بی دلیل می باشد.

· از تجویز مقادیر بالای دارو به بیمارانی که تمایل به خودکشی داشته و یا الکلی می باشند ، خودداری کنید.

مقدار و نحوه مصرف دارو :

مقدار مصرف هر دارو را پزشک تعیین می کند ، ولی مقدار مصرف معمولی این دارو به قرار زیر است :

1- بزرگسالان :

· برای افسردگی و یا بیماری وسواس ، دوز اولیه 50 میلی گرم تک دوز بصورت خوراکی در صبح و یا بعدازظهر تجویز می گردد. در صورت نیاز و تحمل بیمار، پس از جند هفته مقدار دارو را به مقدار 50 میلی گرم و با تناوب حداقل یک هفته در میان افزایش دهید .

توجه:

برخی پزشکان دوز اولیه را 25 میلی گرم بصورت خوراکی به مدت 1 الی 2 روز تجویز می کنند .

· برای بیماری اضطراب (پاتیک) ، دوز اولیه 25 میلی گرم تک دوز بصورت خوراکی در صبح و یا بعد از ظهر

تجویز می گردد . پس از یک هفته باید دوز دارو به 50 میلیگرم تک دوز افزایش یابد. در صورت نیاز و تحمل بیمار

، پس از چند هفته مقدار دارو را به مقدار 50 میلیگرم و با تناوب حداقل یک هفته در میان افزایش دهید .

توجه :

برای بیماران دارای نارسایی کبدی ، دوز دارو باید تعدیل گردد.

دوز معمول برای بزرگسالان 200 میلی گرم در روز می باشد .

2- کودکان :

· برای افسردگی و یا بیماری اضطراب (پاتیک) کودکان توصیه نمی گردد.

· برای بیماری وسواس ، در کودکان 6 تا 13 سال ، دوز اولیه 25 میلی گرم تک دوز بصورت خوراکی در صبح و یا بعد ازظهر تجویز می گردد. در صورت نیاز و تحمل بیمار ، مقدار دارو را با تناوب حداقل یک هفته در میان افزایش دهید .

· در کودکان 13 تا 17 سال ، دوز اولیه 50 میلی گرم تک دوز بصورت خوراکی در صبح و یا بعدازظهر تجویز می گردد. در صورت نیاز و تحمل بیمار ، مقدار دارو را با تناوب حداقل یک هفته در میان افزایش دهید .

توجه :

برای کنترل تجویز مناسب ، با توجه به وزن کودک مقدار دوز را تعیین نمایید .

دوز معمول دارو برای کودکان 200 میلی گرم در دوز می باشد .

3- کهنسالان :

· برای بیماری اضطراب (پاتیک) ، افسردگی و وسواس ، دوز اولیه 25 میلیگرم تک دوز بصورت خوراکی در صبح و یا بعد از ظهر تجویز می گردد. در صورت نیاز و تحمل بیمار ، مقدار دارو را به تدریج افزایش دهید.

عوارض جانبی :

هر دارو به موازات اثرات درمانی مطلوب ، ممکن است باعث بروز برخی عوارض ناخواسته نیز بشود. اگرچه تمام این عوارض در یک فرد دیده نمی شود لیکن ؛

1- عوارض جانبی که نیاز به توجهات پزشکی دارند عبارتند از :

· عوارض با شیوع بیشتر: کاهش تمایلات جنسی

· عوارض جانبی با شیوع کمتر: خونریزیهای غیر طبیعی (نقاط قرمز در سطح پوست) ، آکاتزیا (عدم تحمل وضعیت نشسته)، بزرگی و احساس کشیدگی پستان و یا ترشح شیر در خانمها ، عوارض اکستراپیرامیدال ، گرفتگی و پرش ناگهانی عضلات ، تب، سرگیجه ، خشکی دهان ، افزایش احساس تشنگی ، خستگی ، تغییرات ناگهانی و بی اراده خلق ، تپش قلب ، راش پوستی ، احساس خارش در پوست .

2- عوارض جانبی که در صورت ادامه بروز و یا مزاحمت برای بیمار نیاز به توجهات پزشکی دارند عبارتند از :

عوارض با شیوع بیشتر : سرگیجه ، کاهش اشتها ، اسهال یا مدفوع نرم ، خشکی دهان ، تهوع ، گرفتگی معده ، کاهش وزن ، سردرد، افزایش تعریق ، بی خوابی ، خستگی ، لرزش .

عوارض نادر : آشفتگی ، اضطراب ، تغییر دید ، یبوست ، گرگرفتگی و یا قرمزی پوست ، کاهش اشتها ، استفراغ ، خمیازه .

مسمومیت :

در صورت مصرف اتفاقی بیش از مقادیر توصیه شده ، فورا" به پزشک مراجعه نمائید.

شرایط نگهداری و توصیه های عمومی :

1- دارو را دور از دسترس کودکان نگهداری کنید .

2- از مصرف داروهای تاریخ گذشته خوداری کنید .

3- دارو را در دمای کمتر از 30 درجه سانتیگراد ، دور از نور و رطوبت نگهداری کنید .

بسته بندی : این دارو به صورت قرصهای 50 میلی گرمی در بسته های 100 عددی
عرضه می گردد






نظرات() 

قرص زولپیدمZolpidem

نوشته شده توسط :نیلوفر باوفا
یکشنبه 17 مرداد 1389-02:08 ق.ظ



زولپیدم Zolpidem
نام ژنریک:Zolpidem
نام تجاری: Ambien, Ambien CR
با نام های :zolpirest/zolinax
طبقه درمانی:
زولپیدم یک داروی مسکن و خواب آور است. این دارو باعث تعادل مواد شیمیایی موجود در مغز می شود که با عدم تعادلشان عامل ایجاد بی خوابی هستند.
زولپیدم برای درمان بی خوابی تجویز می شود. Ambien برای درمان و رفع مشکلات به خواب رفتن و شروع خواب و Ambien CR برای درمان مشکلات تداوم خواب، تجویز می شود.
زولپیدم موارد مصرف دیگری نیز بنا به تشخیص پزشک دارد.

راهنمایی های کلی:
زولپیدم باعث به خواب رفتنتان می شود. هرگز این دارو را در ساعات معمول بیداریتان مصرف نکنید مگر این که تصمیم داشته باشد 7 تا 8 ساعت را کاملا بخوابید. برخی از افراد در زمان مصرف زولپیدم فعالیت هایی نظیر رانندگی، غذا خوردن یا مکالمه با تلفن را به یاد نمی آورده اند. اگر این اتفاق برای شما پیش آمد، مصرف دارو را متوقف کنید و موضوع را با پزشکتان در میان بگذارید.
در صورت بروز واکنش های آلرژیک، مصرف دارو را متوقف کنید.
قرص زولپیدم حاوی لاکتوز است. در صورت حساسیت به لاکتوز از مصرف این قرص اجتناب کنید.
اگر شما هریک از شرایط زیر را دارید قبل از مصرف زولپیدم پزشک معالجتان را مطلع کنید.
بیماری های کلیوی و کبدی
بیماری های ریوی مانند آسم، برونشیت، آمفیزم یا انسداد ریوی مزمن
آپنه خواب (وقفه های تنفسی هنگام خواب)
میاستنی گراو ( Myasthenia gravis )
سابقه افسردگی، اختلالات روانی و سابقه داشتن افکار خودکشی
سابقه اعتیاد دارویی و سوء مصرف الکل

مصرف در دوران بارداری:
این دارو در گروه C قرار می گیرد و می تواند باعث صدمه به جنین شود. در صورت بارداری و یا تصمیم برای باردار شدن با پزشک معالجتان مشورت کنید.

مصرف در دوران شیردهی:
زولپیدم می تواند وارد جریان خون بشود. اگر کودکتان از شیر خودتان تغذیه می کند برای مصرف دارو با پزشک خود مشورت کنید.

راهنمای مصرف:
زمین خوردن و افتادن های ناگهانی و غیرمترقبه در میان افراد مسنی که این دارو را مصرف می کنند بیش از سایر گروه های سنی است. در زمان مصرف این دارو احتیاط کنید که دچار صدمات و حوادث ناگهانی نشوید.
مصرف دارو در افراد زیر 18 سال ممنوع است.
این دارو را از داروخانه های معتبر خریداری کنید و آن را از طریق اینترنت و فروشندگان غیرمجاز تهیه نکنید.
دارو را طبق نسخه پزشکتان مصرف کنید. از مصرف دارو بیش از میزان تجویز شده و برای مدت زمانی طولانی تر اجتناب کنید. به منظور گرفتن تاثیرات مطلوب و اجتناب از تاثیرات نامطلوب و عوارض دارویی، دارو را طبق دستور پزشکتان مصرف نمایید.
در ساعات قبل از شب از مصرف زولپیدم خودداری کنید مگر این که بخواهید به مدت 7 تا 8 ساعت کاملا بخوابید.
زولپیدم را با لیوانی پر از آب میل نمایید.
از مصرف Ambien CR همراه با یا بعد از وعده های غذایی خودداری کنید.
بعد از گذشت 7 تا 10 شب از شروع درمان در صورت عدم بهبود بی خوابیتان و یا وخیم تر شدن آن موضوع را سریعا با پزشک معالجتان در میان بگذارید.
مصرف دارو را بدون توصیه پزشک بیش از 4 یا 5 هفته ادامه ندهید.
مصرف دارو را به صورت یکباره قطع نکنید زیرا باعث بروز نشانه های ترک دارو در شما می شود. قطع مصرف را زیر نظر پزشک و به صورت تدریجی آغاز کنید. نشانگان ترک شامل تغییر رفتار، درد معده، گرفتگی عضلات، تهوع، استفراغ، تعریق، اضطراب، ترس و دلهره، لرزش و تشنج می باشد.
نشانگان بی خوابی ممکن است پس از قطع مصرف دارو عود و بازگشت داشته باشد و حتی شدیدتر از زمان قبل از درمان به نظر برسد. اگر پس از گذشت چند شب وضعیتتان بهبود نیافت موضوع را با پزشک معالجتان در میان بگذارید.
از شکستن، جویدن و خرد کردن قرص های آهسته رهش خودداری کنید. قرص را به صورت کامل ببلعید. زیرا ساختار دارو طوری است که باید به آرامی در بدن رها شود و شکستن آن باعث رها شدن سریع آن در بدن می شود.
زولپیدم را در دمای معمولی اتاق دور از حرارت و رطوبت نگهداری کنید.

فراموش کردن دوز مصرفی
از آنجایی که زولپیدم به مقدار نیاز و معمولا در یک دوز مصرف می شود ممکن است به برنامه ای برای مصرف این دارو نیاز نداشته باشید. اگر شما 7 یا 8 ساعت کامل وقت برای خوابیدن ندارید این دارو را مصرف نکنید و از دو برابر کردن دارو خودداری کنید.

مسمومیت با دوزهای بیش از اندازه
در صورت مصرف زیاد دارو سریعا در پی دریافت مراقبت های پزشکی اورژانسی برآیید. مصرف مقادیر زیادی از زولپیدم می تواند مهلک وکشنده باشد مخصوصا اگر با سایر داروهای خواب آور توام شود.
خواب آلودگی، آشفتگی، تنفس سطحی، احساس سبکی در سر، ضعف و بیحالی و اغما از نشانه های مصرف دوزهای بیش از اندازه است.

موارد احتیاط:
مصرف این دارو باعث اختلال در واکنش ها و تفکر می شود. ممکن است در هنگام مصرف این دارو در زمان صبح نیز احساس خواب آلودگی کنید. در هنگام رانندگی، کار با ماشین آلات و سایر کارهایی که مستلزم هوشیاری هستند احتیاط کنید. در هنگام مسافرت از مصرف این دارو اجتناب کنید. ممکن است شما در ساعاتی که هنوز احساس خواب آلودگی می کنید از خواب بیدار شوید. فراموشی اغلب در میان مصرف کنندگانی شایع است که 7 تا 8 ساعت را به صورت کامل نخوابیده اند.
در زمان مصرف دارو از نوشیدن الکل خودداری کنید ممکن است الکل باعث تشدید برخی از عوارض زولپیدم شود.

عوارض جانبی
ممکن است مصرف این دارو باعث بروز واکنش های آلرژیک شود. در صورت بروز واکنش های آلرژیک و حساسیت دارویی نسبت به این دارو، مصرف دارو را متوقف کنید و سریعا در پی دریافت کمک های اورژانسی پزشکی برآیید. عمده ترین نشانه های حساسیت دارویی عبارتند از:
کهیر، مشکلات تنفسی، تورم صورت، لبها، زبان و گلو
خلق افسرده، افکار آسیب رساندن به خویشتن
افکار غیرمعمول، رفتارهای پرخطر، عدم ترس از موقعیت های آسیب رسان
اضطراب، پرخاشگری، احساس تنش
توهم، گیجی، تغییر در شخصیت
عوارض خفیف تر شامل موارد زیر می شود:
خواب آلودگی روز، گیجی، خستگی و احساس سبکی در سر
فراموشی
رویاهای غیرمعمول
تهوع و یبوست
آبریزش بینی و گلودرد
تاری دید
سردرد، دردهای عضلانی
فارنژیت، سینوزیت
بثورات جلدی
لائم شبه آنفلوآنزا، واکنش افزایش حساسیت

عوارض دیگری غیر از موارد ذکر شده نیز ممکن است در اثر مصرف دارو ایجاد شود. در صورت مشاهده هرگونه علائم غیرمعمول و ناراحت کننده پزشک معالجتان را در جریان بگذارید.

تداخلات دارویی:
در صورت مصرف داروهایی که سبب ایجاد خواب آلودگی می شوند مقادیر کمتری از داروی زولپیدم مصرف کنید و پزشکتان را مطلع کنید. این داروها عبارتند از: داروهای سرماخوردگی، داروهای ضددرد، داروهای ضد اضطراب و افسردگی و...
در صورت مصرف داروهای زیر حتما پزشکتان را مطلع سازید:
کلرپرومازین
ایتراکونازول
ریفامپین
داروهای ضدافسردگی مانند: ایمی پرامین، سرتالین
داروهای تضعیف کننده سیستم عصبی مرکزی .... باعث تشدید اثرات مضعف سی ان اس
فهرست تداخلات دارویی کامل نیست و امکان تداخل داروهای دیگری نیز در عملکرد این دارو وجود دارد. در مورد تمامی داروهای مصرفی تجویز شده و داروهای خارج از نسخه تان با پزشک مشورت کنید. این موارد شامل ویتامین ها، املاح، محصولات گیاهی و سایر داروهایی که برای سایر بیماری هایتان مصرف می کنید، می شود.
هرگز مصرف داروی جدیدی را بدون مشورت با پزشک معالجتان شروع نکنید.





نظرات() 

معرفی

نوشته شده توسط :نیلوفر باوفا
یکشنبه 17 مرداد 1389-01:36 ق.ظ

با  سلام خدمت  عزیزان  
در این وبلاگ ما  به  معرفی  قرص  های  اعصاب  و  روان  و بحث  در  مورد  بیماری  های  روان  و  موضوعات  روانشناسی  میپردازیم  .  امید وارم مفید باشد .




نظرات() 




درباره وبلاگ:



آرشیو:


آخرین پستها:


پیوندها:


پیوندهای روزانه:


نویسندگان:


آمار وبلاگ:







The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox